پایگاه خبری فوتبالی- هیچ کدام از حریفان تدارکاتی تیم ملی، در حد رقبای این تیم در جام جهانی نیستند.
به گزارش فوتبالی، بازی با تیم گامبیا با نتیجه ۳ بر یک به سود تیم ملی ایران به پایان رسید. این نتیجه با کمی بالا و پایین، تقریبا قابل پیشبینی بود اما چیزی که شاید حتی منتقدین درجه یک تیم ملی را هم نگران کرد، اتفاقاتی بود که به خصوص در نیمه اول رخ داد.
شاگردان امیر قلعهنویی در نیمه اول، بازی پر اشتباهی مقابل تیم گامبیا ارائه دادند، به ویژه در خط دفاع! ضمن اینکه مرور نام بازیکنان حریف نشان میداد که خیلی از آنها بازیکن اصلی گامبیا نبودند. با وجود این، شاید اگر خوششانسی ما و بیدقتی بازیکنان گامبیا نبود، نتیجه نیمه اول بازی، بدتر از چیزی بود که دیدیم.
در نهایت بازی با پیروزی ۳ بر یک ایران تمام شد اما به نظر میرسد دستاورد این بازی هم برای کادر فنی، مثل بیشتر بازیهای تدارکاتی قبلی، چیز قابل اعتنایی نبود.
البته همه میدانیم که تیم ملی در چه شرایطی خودش را آماده حضور در جام جهانی میکند. لیگ برتری که نصفه و نیمه ماند، حریفانی که به بهانههای مختلف از بازی مقابل ایران طفره رفتند، مشکل ویزای امریکا که بسیاری از بازیکنان را نگران کرد و ... همه و همه باعث شدند تا سطح آمادهسازی تیم ملی و همچنین حریفان تدارکاتی، اصلا با سطح بازیهای جام جهانی متناسب نباشد.
با این حال، این را هم باید بپذیریم که نتیجه این سطح از آمادهسازی، چیز دندانگیری نخواهد بود و تیم ملی را، آنگونه که باید، برای تقابل با بلژیک، مصر و حتی نیوزیلند آماده نخواهد کرد.
کادر فنی تیم ملی و بازیکنان باید بدانند که امثال لوکاکو، دوکو، تروسارد، محمد صلاح، عمر مرموش، کریس وود و ... از تکتک فرصتهایی که امروز بازیکنان گامبیا در میمه اول از دست دادند، به راحتی چند گل میسازند و فرصتی برای جبران نمیدهند.
جام جهانی، جایی برای اشتباهاتی که امروز از تیم ملی در فاز دفاعی دیدیم نیست. در جام جهانی، هر اشتباهی در این سطح، به معنای دریافت یک گل است و میتواند نتیجه و سرنوشت بازی را تغییر دهد.
کادر فنی و بازیکنان تیم ملی باید بدانند که در جام جهانی، هیچ تیمی در حد و اندازه گامبیا و کاستاریکا و تانزانیا نیست. در جام جهانی، ضعیفترین رقبای ایران، تیمهایی در حد و اندازه نیجریه خواهند بود؛ همان تیمی که بدون انگیزه خاصی، در یک نیمه دو بار دروازه ایران را در یک بازی دوستانه باز کرد.
کادر فنی باید بداند که بازیکنان تیم ملی هنوز با بازیکنانی در حد ستارههای مصر، بلژیک و نیوزیلند تنه به تنه نشدهاند و از بازیهای تدارکاتی باقیمانده مشخص است که قرار هم نیست این اتفاق رخ بدهد.
این یک یادداشت انتقادی نیست. این فقط یک هشدار دلسوزانه به تیمی است که ناجوانمردانه و البته تا حدودی هم با ندانمکاری، امکان آمادهسازی در حد جام جهانی را نداشت و مجبور شد در سختترین شرایط و با بدترین محدودیتها خودش را آماده حضور در جام جهانی کند.
قطعا با این سطح از آمادهسازی، نباید از تیم ملی انتظار چندانی داشت اما حالا که بازیکنان تیم نتوانستند خودشان را مقابل حداقل یکی دو تیم بزرگ و پرستاره محک بزنند، باید مراقب باشند که از کیفیت و قدرت حریفان در جام جهانی غافلگیر نشوند.
آنها باید حتی از تیمی مثل نیوزیلند هم انتظار یک بازی قدرتی تاکتیکی و سرعتی داشته باشند. حالا که شرایط برای محک خوردن از نظر فنی برای تیم ملی فراهم نیست، بازیکنان باید خودشان را از لحاظ روحی و روانی اماده کنند تا در صورت رخ دادن اتفاقات ناگوار مثل گل خوردن در دقایق ابتدایی، غافلگیر نشوند و خودشان را نبازند.
یادداشت از نادر نامدار/ پایگاه خبری فوتبالی
