کاکا؛ بدترین خرید تاریخ رئال مادرید هستم؛ البته در کنار هازارد!

کاکا؛ بدترین خرید تاریخ رئال مادرید هستم؛ البته در کنار هازارد!

پایگاه خبری فوتبالی- کاکا در گفت و گو با ریو فردیناند درباره دوران حضورش در رئال مادرید صحبت کرد و گفت ژوزه مورینیو بازیکنان دیگر را به او ترجیح می‌داد! 

به گزارش فوتبالی، بعد از گذشت یک دهه، کاکا در پادکست ریو فردیناند درباره دوران حضورش در پایتخت اسپانیا و رئال مادرید صحبت کرد. او با نگاهی بسیار خودانتقادی گفت: «دوران حضور من در رئال مادرید بسیار پیچیده بود و جنبه‌های شخصی و حرفه‌ای متفاوتی داشت. من به عنوان بهترین بازیکن جهان از میلان آمدم، اما اگر اکنون بدترین خریدهای تاریخ رئال مادرید را جستجو کنید، نام من و هازارد در صدر ظاهر می‌شود. خودتان می‌توانید ببینید، کاکا و هازارد.»

او در ادامه افزود: «مشکل من در مادرید در وهله اول مصدومیت‌ها بود و در وهله دوم، تصمیمات سرمربی. ژوزه مورینیو بازیکنان دیگری را ترجیح می‌داد: اوزیل، دی‌ماریا، بنزما، کریستیانو. همه ما برای قرار گرفتن در ترکیب اصلی می‌جنگیدیم و او بازیکنان دیگر را انتخاب می‌کرد. آن زمان برای من بسیار مهم بود چون تمام تلاش خودم را انجام دادم تا به او ثابت کنم می‌توانم بیشتر بازی کنم و تداوم داشته باشم. در عین حال، من با یک بحران هویت شخصی نیز دست‌وپنجه نرم می‌کردم.»

کاکا افزود: «مدام با خودم فکر می‌کردم من چه کسی هستم؟ بهترین بازیکن جهان یا یکی از بدترین خریدهای سال‌های اخیر رئال مادرید؟ در آن روزها ایمان و باور قلبی برایم بسیار حیاتی بود. من نه بهترین جهان بودم و نه یکی از بدترین خریدهای رئال، بلکه بنده‌ای از بندگان خدا بودم. ایمانم به من هویت می‌داد و می‌دانستم خدا در هر شرایطی مرا دوست دارد. در میلان درخشیدم و خدا به من برکت داد، در مادرید اگر نتوانستم آن‌طور که باید عمل کنم، نتیجه از کنترل من خارج بود اما خدا همچنان با من بود. از نظر عاطفی و شخصی، این چهار سال همه چیز را در خود داشت و دوران شگفت‌انگیزی بود.»

در پایان این گفت و گو، هافبک اسبق مادریدی‌ها مراتب قدردانی خود را از فلورنتینو پرز ابراز کرد و گفت: «دوست دارم فلورنتینو پرز، بازیکنان و کارکنانی که هنوز در باشگاه هستند را ببینم و حس کنم درهای باشگاه به رویم باز است. هر بار که مرا می‌بینند می‌گویند اینجا باشگاه توست و از دیدنت خوشحالیم. روزی که از رئال مادرید رفتم، فلورنتینو پرز مرا به دفترش خواند و گفت ببین، اوضاع آن‌طور که همه ما می‌خواستیم پیش نرفت، اما من بسیار خوشحالم که برای ما بازی کردی. تو همیشه یک حرفه‌ای تمام‌عیار و انسانی شریف بودی و هرگز کلمه‌ای علیه سرمربی، باشگاه یا هیچ‌کس دیگر اینجا به زبان نیاوردی. من هرگز حرفی نزدم و هیچ‌وقت هم نخواهید دید که نکته منفی درباره باشگاه یا سرمربی بگویم. باید آن دوران را پشت سر می‌گذاشتم و امروز اگر از جایگاه خودم راضی هستم، بخشی از آن را مدیون همان روزها می‌دانم.»