پایگاه خبری فوتبالی- یکی از مشکلات تیم ملی ایران در تقابل با نیوزیلند فاصله زیاد مهدی طارمی از دروازه این تیم بود.
به گزارش فوتبالی، مهدی طارمی در بازی با نیوزیلند به عنوان مهاجم نوک بازی نکرد و با دستور کادرفنی بیشتر به مرکز میدان میآمد، توپگیری میکرد و حتی خودش برای خودش موقعیت میساخت. دقیقا مثل صحنهای که چندین متر با توپ حرکت کرد و با یک شوت محکم تیر دروازه نیوزیلند را به لرزه درآورد.
این درحالی است که اگر طارمی به دروازه رقبا نزدیکتر باشد و هافبکها بتوانند او را خوب تغذیه کنند بهتر و مثمرثمرتر ظاهر میشود اما این اتفاق در بازی با نیوزیلند رخ نداد و طارمی در نقش دیگری بازی میکرد.
حالا باید دید در بازی با بلژیک و حتی مصر، تصمیم کادر فنی برای تعیین پست مهدی طارمی در زمین چیست؟ آیا امیر قلعهنویی میخواهد از او به عنوان مهاجم نوک و حتی تک مهاجم ایران استفاده کند یا نه نقش دیگری را برای او تعیین میکند.
البته در بازیهای دوستانه تیم ملی هم طارمی این تغییر پست خود را تمرین کرده بود و سعی میکرد به مرکز زمین بیاید، توپگیری کند و حتی در قامت یک هافبک هجومی برای همتیمیهای خود بازیسازی کند.
تجربه ثابت کرده که طارمی اگر به دروازه نزدیکتر باشد و بتواند در همان پست اصلی خودش یعنی مهاجم نوک بازی کند میتواند خط آتش تیم ملی را زهردارتر کند و محوطه جریمه رقبا را ناامنتر کند.
امیر قلعهنویی حتی میتواند در بازی با بلژیک و مصر از طارمی به عنوان مهاجم نوک استفاده کند و با این حربه کاری کند تا مدافعان رقیب به واسطه شناختی که از طارمی دارند بیشتر در داخل باکس بمانند.
