راز اینترنت پایدار در ورزشگاه‌های جام جهانی؛ چگونه ۸۰ هزار نفر همزمان آنلاین می‌مانند؟

راز اینترنت پایدار در ورزشگاه‌های جام جهانی؛ چگونه ۸۰ هزار نفر همزمان آنلاین می‌مانند؟

پایگاه خبری فوتبالی - در لحظاتی که یک گل به ثمر می‌رسد، ده‌ها هزار تماشاگر همزمان گوشی خود را برمی‌دارند تا لحظه را ثبت کنند. اما آیا تا به حال فکر کرده‌اید که چگونه شبکه اینترنت یک ورزشگاه می‌تواند پاسخگوی حجم عظیم درخواست‌های همزمان باشد؟ 

به گزارش فوتبالی، مصرف داده در هر مسابقه جام جهانی به ۵۰ ترابایت می‌رسد؛ رکوردی که با سه سال استریم بی‌وقفه با وضوح HD برابری می‌کند!

برخلاف تصور، مشکل اصلی تنها تعداد زیاد کاربران نیست. الگوی مصرف اینترنت در استادیوم موجی است؛ در لحظات حساس بازی، ناگهان ده‌ها هزار نفر سراغ گوشی‌هایشان می‌روند. 

علاوه بر این، سازه‌های بتنی و فولادی ورزشگاه، قاتل امواج رادیویی هستند و حتی بدن تماشاگران که درصد بالایی آب دارد، سیگنال را جذب می‌کند. افزایش بی‌رویه آنتن‌ها نیز مشکل تداخل فرکانسی را ایجاد می‌کند که کیفیت شبکه را به شدت کاهش می‌دهد.

مهندسان برای حل این معضل، از ترکیبی از فناوری‌های پیشرفته استفاده می‌کنند:

سیستم آنتن‌های توزیع‌شده (DAS): ورزشگاه به جای چند دکل بزرگ، به ۱۰۰ تا ۱۵۰ سلول مخابراتی کوچک تقسیم می‌شود. آنتن‌های کوچک زیر صندلی‌ها نصب می‌شوند که هر کدام تنها به شعاع ۲۰ تا ۳۰ صندلی سرویس می‌دهند. این کار هم سیگنال را به گوشی می‌رساند و هم تداخل امواج را به صفر نزدیک می‌کند.

شبکه وای‌فای پرظرفیت: هزاران اکسس‌پوینت صنعتی با استاندارد Wi-Fi 6 و Wi-Fi 7، بار ترافیک سنگین را از دوش شبکه موبایل برمی‌دارند و با قابلیت هدایت باند، کاربران را به کانال‌های خلوت‌تر هدایت می‌کنند.

5G و فناوری Massive MIMO: استفاده از امواج میلی‌متری با فرکانس بالای ۲۴ گیگاهرتز، امکان انتقال حجم عظیم داده را فراهم می‌کند. فناوری Massive MIMO با ده‌ها آنتن کوچک در یک دکل، ظرفیت شبکه را بدون افزایش توان سیگنال بالا می‌برد. شکل‌دهی پرتو نیز امواج را به‌صورت هوشمند روی هر کاربر متمرکز می‌کند.

فیفا برای تضمین اجرای بی‌نقص بازی‌ها، در هر استادیوم یک شبکه 5G خصوصی و مستقل راه‌اندازی کرده است. با فناوری برش شبکه، یک زیرساخت فیزیکی به چند شبکه مجازی مجزا تقسیم می‌شود: یک برش برای سیستم‌های داوری و سنسورها، برشی برای دوربین‌های پخش زنده و برشی عمومی برای تماشاگران. 

این کار تضمین می‌کند که حتی در شلوغ‌ترین لحظات، ترافیک سیستم‌های حیاتی همیشه روان بماند. انتقال بی‌درنگ داده‌های سیستم تشخیص آفساید نیمه‌خودکار و تصاویر زنده دوربین‌های متصل به لباس داوران، به شبکه‌ای با تأخیر بسیار پایین نیاز دارد که تنها با این شبکه‌های اختصاصی ممکن می‌شود.