پایگاه خبری فوتبالی- حذف تلخ تیم ملی فوتبال ایران از مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶، تبعاتی فراتر از یک ناکامی ورزشی ساده به همراه داشته است.
به گزارش فوتبالی، در هیاهوی بلیتهای برگشت و نقدهای تاکتیکی، یک بحران لجستیکی و قانونی بزرگ زیر پوست فوتبال ایران در حال شکلگیری است؛ بحرانی به نام «پایان دوران معافیتهای موقت».
پیش از این، صعود از گروه یا کسب نتایج درخشان میتوانست فرمول طلایی «قانون سرباز قهرمان» را فعال و گره نظاموظیفه ستارهها را باز کند اما حالا با نقش بر آب شدن این رویا، مشمولان سرشناس راهی جز پوشیدن پیراهن تیمهای نظامی ندارند.
در این میان، وضعیت علیرضا جهانبخش و چند ستاره دیگر، پتانسیل تبدیل شدن به یکی از عجیبترین پروندههای نقلوانتقالاتی تاریخ فوتبال ایران را دارد. این بحران به زودی یقه فوتبال ما را خواهد گرفت و بررسی ابعاد آن نشان میدهد که با یک بنبست جدی روبرو هستیم.
ترافیک شدید در بندرانزلی؛ سقف شیشهای ملوان و فجر
در حال حاضر بار اصلی جذب فوتبالیستهای سرباز تراز اول کشور روی دوش ملوان بندرانزلی و تا حدودی فجر سپاسی شیراز در لیگ برتر است. اما این دو باشگاه چقدر ظرفیت دارند؟
هر باشگاه سقف مشخصی برای جذب بازیکنان بزرگسال و حرفهای دارد. وقتی موجی از ستارههای اسمی مشمول (از علیرضا بیرانوند و دانیال اسماعیلیفر گرفته تا دیگر بازیکنان داخلی که معافیت تحصیلی یا سقف ۳۰ سالگیشان تمام شده) به طور همزمان برگه اعزام بگیرند، ظرفیت این تیمها به سرعت برق و باد پُر میشود.
چالش بعدی توازن فنی و تاکتیکی این تیمهاست. ملوان یا فجر نمیتوانند تمام سهمیه خود را صرفاً به خاطر اسمها، به بازیکنان پُستهای مشابه اختصاص دهند و بالانس تاکتیکی تیمشان را فدا کنند. یک تیم به هافبک دفاعی و مدافع هم نیاز دارد و نمیتواند لیستش را با ۵ مهاجم یا ۳ دروازهبان سرشناس سرباز پر کند.
مورد ویژه جهانبخش؛ از لیگ برتر انگلیس تا لیگ آزادگان
علیرضا جهانبخش با عبور از مرز ۳۰ سالگی دیگر نمیتواند از آپشن «تعویق ملیپوشان» استفاده کند. کاپیتان تیم ملی اگر بخواهد به ایران برگردد یا برای تمدید مدارک خروج از کشور با چالش مواجه شود، یا طبق قانون باید دفترچه اعزام به خدمت را پر کند!
اما اگر در زمان اعزام او، لیست ملوان پُر شده باشد چه میشود؟ قانون در این شرایط هیچ استثنایی قائل نیست و بازیکن را به سمت یگانهای سازمانی هدایت میکند. این یعنی تیم نیروی زمینی ارتش که در دستههای پایینتر حضور دارد، مقصد بعدی خواهد بود!
دیدن ستاره سابق برایتون و فاینورد با پیراهن نیروی زمینی در لیگهای پایینتر، بدون شک یکی از سورئالترین و تلخترین تصاویر تاریخ فوتبال ایران خواهد بود. اتفاقی که پیش از این هم به شکل خفیفتر برای ستارههای دیگری رخ داده بود، اما این بار ابعاد آن کاملاً بینالمللی است.
لابیهای پشتپرده؛ آیا راه فراری هست؟
با توجه به جایگاه بینالمللی جهانبخش و سایر لژیونرها، بعید است فدراسیون فوتبال و وزارت ورزش دست روی دست بگذارند. از همین حالا میتوان پیشبینی کرد که رایزنیهای فشردهای پشت درهای بسته آغاز شود.
یکی از این راهها «امریه خاص ورزشی» است. شاید تلاش شود امریه ورزشی ویژهای در خود فدراسیون یا وزارت ورزش برای این دست ستارههای ملیبخش صادر شود تا مجبور به بازی در تیمهای نظامی دستههای پایینتر نشوند و بتوانند به نوعی خدمت خود را در بخشهای اداری یا آموزشی ورزش بگذرانند.
راه حل بعدی توسعه موقت سهمیههاست. به این شکل که با رایزنی با ستاد کل نیروهای مسلح برای افزایش سهمیه بازیکنان سرباز در ملوان برای این فصل خاص، یا حتی احیای موقت سهمیه نظامی برای تیمهای دیگر (مثل فجر یا تیمهای باسابقه ارتش) از افت فاحش قیمت و کیفیت ستارههای ملی در بازارهای بینالمللی جلوگیری شود.
در هر صورت ناکامی در جام جهانی ۲۰۲۶ نه تنها از نظر فنی فوتبال ایران را به عقب راند، بلکه گرههای کور اداری و نظامی را هم کورتر کرد. حالا باید منتظر ماند و دید آیا ستاد کل نیروهای مسلح برای ستارههای بینالمللی فوتبال انعطاف نشان خواهد داد یا قانون بدون هیچ استثنایی برای همه، حتی کاپیتان تیم ملی، اجرا میشود؟
